dinsdag 21 maart 2017

Flapperding

De DF is nu verreweg de makkelijkste manier om op de werkplek te geraken. In regenachtig weer zoals maandag heb ik dat ook gedaan maar vandaag wilde ik direct daarna nog even langs de loonadministratie.
Om het nummer van mijn Triodos rekening door te geven. Want zoals bekend investeert de ING in Trumps oliepijplijn in Dakota door Indianengebied,. naast talloze andere kwalijke zaken.
Die loonadministratie is vlak bij de toeristeningang van het veilinggebouw en het wekken van de belangstelling van toeristen kan ik natuurlijk missen als kiespijn ::-)

Hoewel de kans op neerslag niet groot was heb ik altijd wel een compact regenpak achter op de fiets. En steevast een opvallend hesje aan.
Omdat de standaard hesjes van voren sluiten met klittenband zijn die minder geschikt want ze waaien met de frontale luchtconfrontatie open. Daarom probeer ik hesjes te verzamelen die niet de voorkant open hebben maar juist de zijkanten.
Regenjassen hebben een andere onhebbelijkheid voor ligfietsers namelijk een ritssluiting aan de voorkant.
Die waait weliswaar niet open maar laat daar regenwater door. Je moet dan eigenlijk 'aan de poncho'.
Maar dat zijn meestal net rokjes zo lang en veel te ruim om er nog uit te kunnen komen, "flapperdingen". Dus ook te vermijden vanwege de windvang.
Tot nog toe had ik daar geen gepaster antwoord op dan een regenjas verkeerd om aan te trekken, met de ritssluiting op mijn rug. 
Geen pretje want zo kom ik dan weer bij de schouders in het gedrang en de capuchon hangt dan ook op een rare plek...

Tot ik onlangs de hand kon leggen op een bijzonder geschikt 'pech onderweg' hesje bij de kringloopwinkel waarschijnlijk afkomstig uit een oude 'Renault' automobiel. Deze is van waterdicht plastic en sluit daarmee de naden van de ritssluiting voorop de regenjas af bij pleur van boven, ideaal!


Het ding heeft lang in de vouw gezeten en is niet bepaald duurzaam uitgevoerd. De scheuren die daardoor ontstonden op de vouwen heb k echter op eenvoudige wijze gerepareerd met duct tape. 










Dat heeft niet veel geld gekost allemaal nee.
Sorry hoor!














zaterdag 18 maart 2017

Verbijsterend bezoek ICB

Ik kom net terug van InterCityBike waar Frank snel en deskundig kortere cranks (155 i.p.v. 165mm) in mijn fiets gezet heeft. Gelijk ook wat (kleinere) kettingbladen terug gegeven en een zelfontwikkeld gereedschapje overhandigd en toegelicht.
Dat in de DF extreem veel carbon is te bewonderen (inclusief de monovork achter bijvoorbeeld) heb ik eerder opgemerkt. Maar zelfs de trapas is modern en maar bepaald niet standaard!
Ik reed met de 165mm cranks al harder dan ik in enig andere velomobiel ooit gedaan heb. Maar ik zat daarbij met een beetje wind in de rug al gauw te trappen in het hoogste verzet van de fiets, 61 tanden voor, 11 achter. En dat is minder profijtelijk voor de transmissie en de stap van de voorlaatste krans naar de kleinste vond ik ook net even te groot.
Dat is met de nieuwe cranks als verwacht helemaal opgelost. Wel is het 'opsteigerende gevoel' bij het wegrijden iets afgevlakt. Maar met snel op- en afschschakelen is dat best te compenseren. Kwestie van gewenning natuurlijk. Dat is ook de gezonde spiervermoeiing  in knieën en bilstreek die ik nu voel vermoed ik. Van de eerste 80 kilometer er mee huiswaarts.
De laatste keer dat ik met korte cranks in een velomobiel reed was in de FAW, omdat ik anders met mijn knieën de voorrand steeds raakte. Ik reed toen met een 65 tands blad en 20"achterwiel terwijl ik nu met een 26"achterwiel op 61 tanden zit. En dan nog niet eens met minder dan 13 tanden achter. Puur door het sneller roteren van de benen met kortere cranks. Maar da's dus wel weer ff wennen ;-)
Maar nu over die verbijstering.
De moderne holle assen met sterpassing zoals ook door Velomobiel.nl worden gevoerd zag ik nu voor het eerst met speciaal gereedschap gemonteerd door Frank. En ik keek mijn ogen natuurlijk uit want een compleet ander systeem!
Maar ik meende ook iets te herkennen (wat ik nogal eens zelf gedaan heb namelijk) een las midden in de buis-assen!
Ze worden namelijk speciaal voor gebruik in de DF verkort voor het maken van een smaller traphuis!
Omdat anders mensen soms tegen de welvingen in de bovenkant kwamen.
Die las wordt daarna afgeslepen tot hij past door de lagers aan weerskanten. Daarbij moet de as natuurlijk geheel recht blijven maar ook moet de spiebaan (de niet-conische ster) precies de op te schuiven crank in één lijn zetten met de tegenover liggende.
Als je weet wat metaal normaal neigt uit te halen aan apenstreken bij het lassen krijg je wel buitengewoon veel respect voor de vaklui in Roemenië die dit Huzarenstukje klaarspelen!